Tag Archive: kavidhai

அமுதம் சமையற்குறிப்பு

கொஞ்சம் தூண்டல் கொஞ்சம் அணைத்தல் அவ்வப்போது ருசித்தல் சிறிது கொதிக்கவிடுதல் லேசாய் பசியாற கொஞ்சம் பரிமாறல் இப்படியாக நீண்ட சமையலின் முடிவில் பரிமாறியதெல்லாம் அமுதமாய் இருந்தது

சாயும் காலம்

விழித்திருக்க முடியாத இரவை நோக்கி நகர்கிறது என் வாழ்க்கை அவற்றில் உன் நினைவுகளும் என் துயரங்களும் தூங்கிப்போய்விடுகின்றன ஒரு நீண்ட அசதியான நாளின் முடிவில் நிகழ்கிறது நம் சந்திப்பு நீ அழகாய் இருக்கிறாய் உனை காதலிக்கிறேன் உன் நினைவுகளில் வாடுகிறேன் இப்படியான வார்த்தைகள் எங்கும் பரவிக்கிடக்கின்றன… Continue reading

Unforgettable

திருமணம் என்பது நீ தூங்கும் அழகை ரசிப்பதற்கான நுழைவுச் சீட்டு         வெண்ணிற ஆடையணிந்து கையில் நட்சத்திரத்துடன் மிதந்து கொண்டிருப்பார்கள் என்று கற்பனை செய்திருந்தேன் தேவதைகளை என் T-Shirt அணிந்து கைபிடித்து தூங்கவும் செய்வார்கள் என்பதை உணர்கிறேன் இப்போதுதான் நீ தோள்… Continue reading

எழுதி என்னவாகப் போகிறது

எழுதுவதை நிறுத்திவிடலாம் என்றே நினைக்கிறேன் அவை கோர்வையாய் அழகாய் அமைவதில்லை அவற்றால் தெளிவாய் எதையும் சொல்ல முடிந்ததில்லை யாருடைய நினைவிலும் நில்லாத ஒரு புலம்பலை போலவே அமைந்துவிடுகின்றன எழுத்துக்கள் கொடூரமானவை அவற்றில் தூங்காத இரவின் பெருமூச்சு கலந்திருக்கின்றன கடந்த காலத்தின் பாவகணக்குகள் தீர்க்கப்படும் ஒரு நள்ளிரவு… Continue reading

யாரும் கவனித்ததாக தெரியவில்லை

நான் கடைசியாய் எழுத ஆரம்பித்ததை முடித்து விடலாம் என்றே நினைக்கிறேன் கவிதைகளோ கவிதை என்ற பெயரிலோ எழுதுவதற்கு பயமாய் இருக்கிறது அவை கேள்விகளால் எழுத்தை மௌனிக்க செய்கின்றன எதைப்பற்றி எழுதுவது எதில் தொடங்கி எதில் முடிப்பது மனப்பிறழ்வுக்கு வழிவகுக்குமா தற்கொலைக்கு தள்ளிவிடுமா முடிவில்லாத வேதனையின் தொடர்ச்சியாக… Continue reading

  • Archives

  • Tags